Άσκηση δημιουργικής γραφής - Μία σύντομη ανάμνηση και η επεξήγησή της...

2017-01-30 21:01

        ΑΣΚΗΣΗ από το βιβλίο "Πώς να γράψεις"  

Πώς να γράψεις

Πώς να γράψεις

[Άρθρο, βιβλίο, σενάριο]
Μανίνα Ζουμπουλάκη
IntroBooks, 2007
223 σελ.
ISBN 978-960-6680-23-6, [Κυκλοφορεί]
Τιμή
 € 16,31

 

«Είχα ένα άδειο κουτί από κουραμπιέδες και ΄κει μέσα φύλαγα τα ξύσματα των μολυβιών μου. Κάποτε η μάνα μου ανακάλυψε το κουτί κάτω απ΄το κρεβάτι και το πέταξε στα σκουπίδια. Στεναχωρήθηκα πολύ».

 

«Στην Τρίτη Δημοτικού κάτι μας έπιασε κι εκτός από βόλους, βότσαλα, κοχύλια (εμείς τα κορίτσια) και χρωματιστές χαρτοπετσέτες, μαζεύαμε και ξύσματα μολυβιών για μελλοντική χρήση ή έτσι, για πλάκα. Στην αρχή η συλλογή μου χωρούσε σ ΄ένα κουτί από σπίρτα με τον φοίνικα απ΄ έξω και το στρατιώτη, έπειτα σιγά-σιγά μεγάλωσε και μέχρι την  άνοιξη αναγκάστηκα να την στριμώξω σ΄ ένα άδειο κουτί από κουραμπιέδες. Το κουτί ήταν χαρτονένιο, με διπλωτό καπάκι, κι όταν το άνοιγα μ΄ έπιανε απ΄τη μύτη η μυρωδιά της ζαχαρωμένης βανίλιας, τα ίχνη των κουραμπιέδων που είχανε καταναλωθεί μήνες πριν αλλά η ανάμνησή τους πότιζε το χαρτόνι του κουτιού. Ξόδευα κατά μέσο όρο ένα μολύβι την εβδομάδα (‘-Τι τα κάνεις όλ΄ αυτά τα μολύβια πια;’ Ρώταγε η μάνα μου. ‘-Τα τρως;’) και βέβαια δεν τα 'τρωγα, παρ’ όλο που έκανα ό,τι μπορούσα: τα έξυνα προσεκτικά και μάζευα τα ξύσματα μέσα στο κουτί.

  Τα πρώτα μολύβια ήταν μαύρα, και τα ξύσματά τους καφετιά με μαύρη μπορντούρα, αλλά έπειτα κάποιος μου΄ φερε δώρο ένα κουτί χρωματιστά μολύβια από την Αθήνα. Τα ξύσματά τους ήταν υπέροχα, γιατί γύρω απ΄ το καφετί ξύλο οι μπορντούρες γυάλιζαν κόκκινες, κίτρινες, παρδαλές, ακόμα κι ασημένιες – αν και, το ασημένιο μολύβι άργησα πολύ να το ξύσω. Πολλές φορές τη μέρα έβγαζα το κουτί κάτω απ΄ το κρεβάτι μου και το άνοιγα να μελετήσω τη συλλογή μου. Δείχναμε η μία στην άλλη τα κουτιά με ξύσματα, με τις φίλες μου, και το δικό μου κουτί αφενός ήταν μεγαλύτερο, αφ΄ ετέρου πιο μυρωδάτο και πιο γεμάτο από τα υπόλοιπα.

  Υπήρχε και ένα αίσθημα στη μέση που δυσκόλευε κάπως τα πράγματα: ο Γ. έλεγε και ξανάλεγε, ‘-Αν μ΄ αγαπάς πρέπει να μου δώσεις πολλά ξύσματα’, και δεν εννοούσε μόνον τα μαύρα, εννοούσε φυσικά τα χρωματιστά, που είχαν μεγαλύτερη αξία απ΄ όλες τις απόψεις. Τον αγαπούσα, αλλά πάντα πρότεινα να του χαρίσω τα μαύρα ξύσματα, ή και τίποτα απολύτως, βρίσκοντας διάφορες χαζές δικαιολογίες – όχι σήμερα, ίσως αύριο, ίσως μετά το Πάσχα, μπορεί το καλοκαίρι που δεν θα τα χρειάζομαι πια, και ούτω καθ΄ εξής.

  Μετά μια μέρα η μάνα μου βρήκε το κουτί σε γενική φασίνα και το πέταξε στα σκουπίδια. Ανακάλυψα την απώλεια γυρνώντας απ΄ το σχολείο, με κάμποσα φρέσκα ξύσματα τυλιγμένα σ΄ ένα από τα μεγάλα μαντήλια μύξας του μπαμπά. Δεν ήταν ακόμα διαδεδομένα τα χαρτομάντιλα και επειδή είχα διαρκώς συνάχι μου δίνανε στο σχολείο δύο ή τρία βαμβακερά μαντήλια με ίσια αρρενωπά σχέδια στο τελείωμά τους, να φυσάω τη μύτη μου.

   Έψαξα και ξανά-ψαξα κάτω απ΄ το κρεβάτι όλο αγωνία κι έπειτα έτρεξα στη μάνα μου, που ήταν συνήθως η υπεύθυνη για κάτι τέτοιες καταστροφές – ένα χρόνο πριν μου είχε πετάξει όλα τα Μίκυ Μάους, και λίγα χρόνια αργότερα θα μου πέταγε τα Κλασσικά Εικονογραφημένα, που τα΄ χε ήδη βάλει στο μάτι.

‘-Γιατί πέταξες τα ξύσματά μου;’  Ρώτησα έτοιμη να βάλω τα κλάματα.

‘-Το κουτί μάζευε ψείρες’ είπε.

‘-Το κουτί δεν μάζευε ψείρες!’  φώναξα. ‘-Είχε μέσα ολόκληρο θησαυρό!’

‘-Μην υψώνεις τον τόνο της φωνής σου. Και πήγαινε να πλύνεις τα χέρια σου, είναι κατάμαυρα’.

    Μες την απελπισία μου συμβιβάστηκα με το αναπόφευκτο. Πήγα στο μπάνιο, έπλυνα τα χέρια μου κι έριξα τα φρέσκα ξύσματα μες τη λεκάνη της τουαλέτας, τινάζοντας καλά-καλά το μαντήλι. Τα είδα να πλέουνε στο νερό σα ψαρόβαρκες σε καταιγίδα, να στριφογυρίζουν αργά στην επιφάνεια κι έπειτα να χάνονται με τον καταρράκτη του καμπινέ. Έτσι όπως γυάλιζαν μουσκεμένα και λυπητερά ήταν σα να ζητούσαν βοήθεια, αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα πια.

  Σκέφτηκα να ξαναρχίσω τη συλλογή – με το ρυθμό που έξυνα τα μολύβια δεν θ΄ αργούσα να μαζέψω ξανά μια τεράστια ποσότητα ξυσμάτων, ήμουν σίγουρη – αλλά δεν είχα  κουράγιο. Ένοιωθα μια βαθειά κούραση και μια απογοήτευση, για μέρες μετά κυκλοφορούσα καμπουριαστή κι έδειχνα αδιαφορία για τα μαθήματα. Μέχρι που κάποια φίλη μου άρχισε να μαζεύει χαρτάκια από σοκολάτες υγείας, και μου φάνηκε καλή ιδέα. Βρήκα ένα μεγάλο κουτί από παπούτσια που δεν μύριζε τίποτα, ίσως μόνο καινούργιο δέρμα, κόλλα παπουτσιών και μπογιά, ίσως να μην μύριζε όντως τίποτα και να το θυμάμαι με βάση άλλα κουτιά παπουτσιών που πέρασαν έκτοτε απ΄ τη ζωή μου.

  Η συλλογή με χαρτάκια από σοκολάτες όμως ήταν βραχύβια. Την επόμενη χρονιά είχα μεγαλώσει και ο Γ. με έπιανε από το χέρι στις σχολικές εκδρομές. Δεν εντυπωσιάστηκε όταν του είπα για τα χαρτάκια από σοκολάτες, οπότε τα άφησα να χάσουν την μυρωδιά τους μες το κουτί, τ΄ άφησα να ξεθωριάσουν και να στρίψουν οι άκρες τους προς τα πάνω και να ζαρώσουν. Κι έπειτα τα ξέχασα. Όταν τα πέταξε η μάνα μου ούτε καν ασχολήθηκα. Είχα άλλα πράγματα στο μυαλό μου. Για είκοσι ή τριάντα χρόνια δεν σκέφτηκα ποτέ τις μαθητικές συλλογές – μέχρι που άνοιξα πρόσφατα ένα κουτί με κουραμπιέδες και τα θυμήθηκα όλα. Έσκυψα πάνω από την άσπρη άχνη  και τα στρογγυλά γλυκά με την μυρωδιά βανίλιας, αμυγδάλου και ζάχαρης, πήρα βαθειά ανάσα κι είδα ξαφνικά το κουτί να γεμίζει ξύσματα μολυβιών, υπέροχα, καστανά, βρώμικα, τσαλακωμένα, μολυβιασμένα ξύσματα με χρωματιστές λεπτές μπορντούρες σ΄ όλες τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου.

  ΄Η μάλλον, δεν θυμώνουν καν πώς ήταν τα ξύσματα στην εικόνα. Αυτό που ζωντάνεψε κυρίως στο μυαλό μου ήταν η μυρωδιά τους….» 

 

Για το BOOK TOUR, Μανίνα Ζουμπουλάκη.

 

ΖΗΤΗΣΤΕ ΤΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ

ΚΑΤΙ ΜΟΥ ΚΡΥΒΕΙΣ

Τι σχέση έχει η Κασσάνδρα, η βασιλοπούλα της Τροίας, με τις εθνικιστικές οργανώσεις της σημερινής Ελλάδας; Και τι μπορεί να καταφέρει μια σύγχρονη, σχεδόν-μάντισσα όταν ο (γκέι) πρώην της συλλαμβάνεται για το φόνο ενός φιλελεύθερου πολιτικού; Μπορεί να «δει» ποιος είναι ο δολοφόνος ή απλώς φτιάχνει ιστορίες με το μυαλό της; Και, αν είναι έτσι, γιατί όσο πληθαίνουν οι νεκροί, προοδευτικοί, αλληλέγγυοι ή σχετικοί, τόσο την κυριεύουν τα «οράματα»; Η Δώρα δεν τα καταλαβαίνει όλα. Μόνον ποιος της κρύβει λόγια, δηλαδή όλοι. Ο μεγάλος της έρωτας που εμφανίζεται απ’ το πουθενά, ο δικηγόρος φίλος, ο γιος της… Εντωμεταξύ, οι προδοσίες διαδέχονται τα ψέματα και οι δολοφονίες γίνονται δύο, τρεις, ή έξι… 

Αποκτήστε το άμεσα: goo.gl/JZUDjr

 

Τα κορίτσια διασχίζουν τις θάλασσες του χρόνου. Τα κορίτσια αγωνίζονται, ελπίζουν. Επιζούν χάρη σε συμπτώσεις, χάρη σε μικρά θαύματα, χάρη σ’ αυτούς που δεν τα βλέπουν. Παλεύουν να μην ξεχωρίσουν, να μη σκαλώσει πάνω τους κανένα βλέμμα.

Κουρνιάζουν μέσα στο πλήθος και γίνονται μητέρες και γιαγιάδες άλλων κοριτσιών. Τα κορίτσια είναι αόρατα μέσα στα καραβάνια των ξεριζωμένων της Ιστορίας, είναι όμως ζωντανά στο μυθιστόρημα-ποταμό της Μανίνας Ζουμπουλάκη που διατρέχει τον χρόνο και οδηγεί από το μακρινό '22 στο αόρατο αύριο. Κρυμμένες πίσω από αντρικές ταυτότητες, τρεις γενιές γυναικών αφηγούνται αριστοτεχνικά τις ιστορίες τους. Ο κόσμος του θεάματος, το θέατρο και η σόουμπιζνες είναι ο χώρος τους για περισσότερο από έναν αιώνα. Μαζί τους τρέχει η μεγάλη Ιστορία που δεν τελειώνει ποτέ...

Αποκτήστε το άμεσα: goo.gl/m7cGP2

ΖΗΤΗΣΤΕ ΤΟ ΣΕ ΟΛΑ 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ

Μια φορά κι έναν καιρό  ήταν δύο δίδυμα αδερφάκια, η Σοφία και ο Παναγιώτης. 

Έμοιαζαν εντελώς κανονικά, αλλά δεν ήταν, όχι εντελώς: είχαν ξεχωριστές ικανότητες, όπως όλα τα παιδιά. 

Ίσως κάποιες παραπάνω... 

Αποκτήστε το άμεσα: goo.gl/0IppuR

 

Ζητήστε τα σε όλα τα φυσικά 

και ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία

Λίγα λόγια για το "Σουβέρ".

Η παρούσα σπονδυλωτή ποιητική συλλογή ξετυλίγεται σαν ταινία μικρού μήκους και ακολουθεί το χρονικό μιας σχέσης. Αν την μελετήσεις διεξοδικά θ’ αντιληφθείς πως και η ίδια η ζωή είναι φιλμάκι. Αψεγάδιαστο έργο τοπίων, ερμηνειών και ονειρικών συναισθημάτων.

Αποκτήστε το άμεσα: goo.gl/8wdzma

Πληροφορίες-παραγγελίες, 
καθημερινά από τις 11 το πρωί 

ως τις 3 μετά το μεσημέρι 
στο 210-7511395  και στο 699.75.11.395.

✉ info@alloste.gr

Ανανεωμένη.
Παιχνιδιάρικη όσο ποτέ.
Η παιδική ποίηση φόρεσε τα γιορτινά της!

 Πληροφορίες-παραγγελίες, 
καθημερινά από τις 11 το πρωί 

ως τις 3 μετά το μεσημέρι 
στο 210 82 23 574 και στο 211 0123 834.
 anemosekdotiki@yahoo.gr

"Μια τρυφερή, μελωδική και παιχνιδιάρικη συλλογή ποίησης. Ένα βιβλίο που σου μαθαίνει πώς να μαθαίνεις να συγχωρείς, πώς να μη χάνεις το κουράγιο και το θάρρος σου όταν όλα γύρω σου συννεφιάζουν. Πώς να δίνεις αξία στ’ ασήμαντα για πολλούς και πώς να κερδίζεις ό,τι επιθυμείς έχοντας δόρυ κι ασπίδα το καλό. Ποιήματα που γίνονται τραγούδι. Ποιήματα πλημμυρισμένα με πινελιές σκανταλιάς. Ποιήματα που, αν τα ενώσεις, θα έχεις αποκτήσει έναν ακόμη πιστό φίλο.

Μην αργείς, δώσε μου το χέρι σου. Ο χρόνος κυλά…

Περιλαμβάνονται 25 ποιήματα και 

παιχνιδοασκήσεις για παιδιά σχολικής και 

προσχολικής ηλικίας."

 

Έχει ο καιρός γυρίσματα, σκανταλιές και τιτιβίσματα!

  • Βραβείο παιδικού ποιητικού έργου - Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών
  • Βιβλίο της χρονιάς 2018 - Ελληνικός Πολιτιστικός Όμιλος Κυπρίων 
  • Βραχεία λίστα κρατικών βραβείων Κύπρου / Κατηγορία: Λογοτεχνία για μικρά παιδιά

Ποίηση: Θεοφάνης Θεοφάνους 

Εικόνες εξωφύλλου-οπισθοφύλλου: 

Αθηνά Μιχοπούλου

εκδόσεις Άλλωστε

Διάστ.: 14,5 x 21 εκ. - 50 σελ.
ISBN 978-618-5253-33-2
Θα το βρείτε εδώ:
 https://goo.gl/oWUUqo

 

Λίγα λόγια για το παραμύθι 

"Αριάδνη, η νύχτα των Πεφταστεριών" 

του Θεοφάνη Θεοφάνους, 

εικονογράφηση: Ιωάννα Αθανασοπούλου - Ελληνοεκδοτική.

Όσα κι αν πέφτουν αστέρια,
μοναχά ένα χρειάζεσαι 
για ν’ αλλάξεις τον κόσμο.


Η Αριάδνη, μια έμπειρη και γρήγορη αραχνομοδίστρα,
αργούσε να επιλέξει τι θα ήθελε από ένα πεφταστέρι. 
Πάντα κάποιος την προλάβαινε. 
Ποτέ, κανένα της όνειρο δεν γινόταν πραγματικότητα. 
Μια μέρα, όμως, που ο θυμός της έκανε γκλιν γκλον 
και η καρδιά της τικ τακ, 
η Αριάδνη αποφάσισε να πλέξει ένα τεράστιο δίχτυ και…

Το βιβλίο περιλαμβάνει
Διαθεματικές Προτάσεις Δραστηριοτήτων 

από την εκπαιδευτικό Μελίνα Ιντζέ.

 

Ένα παραμύθι ενσυναίσθησης.
Κάθε αντίτυπο του βιβλίου περιλαμβάνει 
Πιστοποιητικό κυριότητας αληθινού αστεριού 

Αποκτήστε το άμεσα: ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/ariadni-i-nuxta-twn-peftasteriwn

Πληροφορίες-παραγγελίες, 
καθημερινά από τις 9.00 ως τις 17.00 

στο 210-36.13.676

✉ info@ellinoekdotiki.gr

Από τη μια στιγμή στην άλλη,
απρόσμενη χαρά μεγάλη!

Ποίηση: Θεοφάνης Θεοφάνους

Εικόνες εξωφύλλου-οπισθοφύλλου: 

Ιωάννα Αθανασοπούλου.

εκδόσεις Άλλωστε

"Είστε προσκεκλημένοι σε μια μεγάλη γιορτή, γεμάτη κέφι, χορό, μουσική.
Ένα μέρος όπου έχουν κυρίαρχη θέση τα λουλούδια και τ’ αξιολάτρευτα έντομα. 

Σας περιμένουν τόποι μαγικοί, αντικείμενα αξίας και ζωάκια που κολυμπούν, φτερουγίζουν και τρέχουν ώσπου να ενωθούν με τον άνεμο και να βρουν το ξέφωτο…"

alloste.gr/Alloste/147-Haiku-Stigmi-Theofanous.html

 

Να το, να το, να το,

Φλουρί Κωνσταντινάτο!

Ποίηση: Θεοφάνης Θεοφάνους

Εικόνες εξωφύλλου-οπισθοφύλλου: 

Ιωάννα Αθανασοπούλου

εκδόσεις Άλλωστε

"Ποιήματα που ταξιδεύουν από χώρα σε χώρα, από σπίτι σε σπίτι, από στόμα σε στόμα, από καρδιά σε καρδιά. Ποιήματα φλουριά, ποιήματα πολύτιμα, από απλές λεξούλες που τραγουδούν, που παίζουν κρυφτό, που χορεύουν, που γελούν και δακρύζουν από χαρά. Ποιήματα φτιαγμένα με περίσσια στοργή και φροντίδα, ποιήματα από ατόφιο χρυσάφι.

50 και 1 ποιήματα για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας"

https://alloste.gr/…/148-flouri-konstantinato-theofanous.ht…

 

Επαφή

book tour (e-magazine) Για οποιαδήποτε απορία ή πρόταση συνεργασίας παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας. booktourmagazine@gmail.com

Μπορείτε επίσης να απευθυνθείτε στον διαχειριστή και δημιουργό του περιοδικού: Θεοφάνη Θεοφάνους.
theofanis_theofanous@yahoo.gr